IRAN VI – Meşhed Horasan
Yezidilerimizi aldık – ki bunlar ibrişimden yapılmış…
Mavi Marmara
1 - Mavi Marmara Gazze'yi özgürleştirmek için yola çıkan…
IRAN V – Yezd
Otel Emir Çakmak mescidinin hemen yanında – teras dediğimiz…
IRAN IV – Persepolis
Aslında harabeler pek ilgimizi çekmiyor ama “mutlaka”…
IRAN III – Şiraz
Şiraz’ın diğer sakini ise Sadi. Aramgah-ı Sadi Şiraz’ın…
IRAN II – İsfahan
İsfahan turuna başlamadan önce adet olduğu üzere köprü…
IRAN I – Tehran
Hayatlarında hiçbir aceleleri olmayanların ülkesi İran’da trafik bir acele içinde akıyor. Trafikte arabalar acele içerisinde seyrederken, arabaları kullanan İranlıların kendilerinde bir acele, bir heyecan gözlemlemek ise mümkün değil. Şoförler arabalarının aksine o kadar sakinler ki; arabaların kendi kendilerine hareket ettiğini düşünebilirsiniz.
Kaybetmek için savaşılmaz!
Hazırlan ki; felaket kapımıza dayandığında da hiç olmazsa tedarikli olursun! Hazırlıksız yakalanmak ne acıdır! Hele de her şey bu kadar belliyken.
Kaymak neden yok!
Kaymakçı çocuklar gün boyu kaymakları başlarında gezdirirler, herkes oruç olduğundan bir tane bile satamadan yatsıyı ederlerdi. Şehrin bütün mahallelerini ziyaret etmiş kaymaklar teravih çıkışı cemaat tarafından kapışılır, kaymakçı çocuk paraları cebine sevinçle; cemaat de kaymakları midelerine afiyetle indirirdi. Ve iki taraf da mutlu bir şekilde evlerine dönerlerdi.
Küstah Dost
Dost dostu kandırıyor. Son 10 yıldır daha yüzeysel bir dostluk anlayışının geliştiği görülüyor. Dostlar birbirlerini iyi veya kötü – olur veya olmaz her konuda arkalıyorlar. Ayıplar görmezden geliniyor ya da her ayıba güncel bir kulp bulunuyor.